چگونه خوراک میگو را انتخاب کنیم؟

مواد مغذی اصلی مورد نیاز Penaeus vannamei پروتئین ، چربی ، کربوهیدرات ها ، ویتامین ها ، مواد معدنی و غیره است. و خوراک می تواند تعداد زیادی مواد مغذی مورد نیاز آن را تأمین کند. ما می دانیم که در پرورش میگو ، هزینه خوراک بیش از نیمی از کل هزینه های کشاورزی را تشکیل می دهد و مسئله کیفیت و ایمنی خوراک به طور فزاینده ای برجسته می شود ، تقلب در مواد غذایی و خراب شدن مواد اولیه از مشکلات رایج است. امروز ما در مورد چگونگی انتخاب خوراک با کیفیت بالا و چگونگی سو Mis تفاهم هایی که هنگام تغذیه باید به آنها توجه کرد بحث خواهیم کرد.

برای شناسایی کیفیت خوراک معمولاً بصری ترین قضاوت از جنبه های ظاهری ، بویایی ، پایداری و غیره است. به طور کلی ، خوراک با کیفیت خوب دارای اندازه ذرات یکنواخت ، براقیت بالا ، بدون کپک ، جمع شدن و سایر پدیده ها است. از نظر بو ، از آنجا که بیشتر خوراک عمومی با کنجاله ماهی اضافه می شود ، معمولاً بوی ماهی دارد ، اما هیچ بو و روغن ندارد. از نظر پایداری ، اگر گلوله باشد ، می توانید خوراک را به مدت یک و نیم تا دو ساعت در آب خیس کنید تا در مورد پایداری آن قضاوت کنید. اگر در آب خیسانده شود ، به سرعت متلاشی می شود. چنین خوراکی را نمی توان انتخاب کرد. اگر به مدت یک ساعت و نیم در آب خیسانده شود ، گلوله ها طی چند ساعت از بین نمی روند و گلوله ها کامل می شوند. این نوع خوراک پایداری بهتری دارد.

حفظ خوراک: به طور کلی ، در فصول مرطوب که رطوبت زیاد است ، خوراک مستعد پوسیدگی و خراب شدن است ، خصوصاً انبار خوراک دام ما به طور کلی در حوضچه است. اختلاف دما بین صبح و عصر زیاد است و بخار آب به راحتی باعث ایجاد کپک محلی می شود. بنابراین ، خوراک باید در مکانی نگهداری شود که باران نشت نکند ، مرطوب نباشد ، تهویه خوبی داشته و دمای کمی داشته باشد. بعلاوه ، خوراک اصلی نباید مستقیماً روی زمین چیده شود تا از جذب رطوبت از زمین جلوگیری کند. به خصوص در تابستان ، انبار ذخیره سازی خوراک باید به طور مرتب تمیز و ضد عفونی شود تا از آفات جلوگیری شود. برای خشک نگه داشتن اتاق می توانید از خشک کن یا رطوبت گیر استفاده کنید. یک روش ساده تر می تواند استفاده از جلبک دریایی خشک برای جذب رطوبت باشد. به طور کلی ، جلبک دریایی خشک به مدت ده روز در انبار خوراک قرار داده می شود تا در معرض آفتاب قرار گیرد و سپس رطوبت را جذب کند.

سو Mis تفاهماتی که ما در پرورش در معرض وجود داریم:

1. هرچه مقدار پروتئین بیشتر باشد ، بهتر است؟ برخی از کشاورزان ما تصور می کنند که هر چه پروتئین موجود در خوراک بیشتر باشد رشد حیوانات آبزی سریعتر است ، اما آنها نمی فهمند که این ایده غلط است. به دلیل پیگیری بیش از حد پروتئین زیاد توسط پرورش دهندگان میگو و افزایش قیمت مواد اولیه ، تولیدکنندگان خوراک مجبور به افزودن پروتئین کم چربی یا جایگزین پروتئین مصنوعی برای کاهش کیفیت خوراک هستند. در حقیقت ، پنئینوس وانامی نسبت به میگوهای غول پیکر پروتئین مورد نیاز کمتری دارد. به خصوص در مراحل میانی و اواخر پرورش آبزیان ، میزان پروتئین مورد نیاز حدود 5٪ کمتر از مراحل اولیه است. بنابراین ، خوراک نسبتاً کم پروتئین و قابلیت هضم زیاد باید برای کاهش آن انتخاب شود. بار هضم روده. همچنین باید توجه داشت که اگر از تغذیه با پروتئین بالا به طور کامل استفاده نشود ، در انتهای حوضچه تجمع می یابد که احتمال تولید باکتری و ایجاد بیماری وجود دارد.

2. عادت های غلط دارویی. برخی از کشاورزان عادت دارند برخی پودرهای خام داروها مانند آنتی بیوتیک ها را برای جلوگیری از بیماری های باکتریایی در طی فرآیند تغذیه اضافه کنند. افزودن طولانی مدت چنین داروهایی باعث تحمیل بار کبد و لوزالمعده میگوها می شود ، فلور طبیعی روده ها را از بین می برد و میگو تشکیل می دهد. عادت ها مقاومت به دارو را تشدید می کنند و وقتی میگوها دچار بیماری می شوند ، اغلب به آرامی یا حتی بدون دارو درمان می شوند. چنین رویکردی برای پرورش مفید نیست اما نتیجه معکوس خواهد داشت.

3. منطقی زمان تغذیه را ترتیب دهید. پرورش میگو به معنای تغذیه به محض آزاد شدن نهال نیست. پس از آزاد شدن نهال ، اگر شفافیت حوض حدود 30 سانتی متر باشد ، رنگ آب قهوه ای تیره یا سبز روشن است و تعداد زیادی پلانکتون در آب وجود دارد. در این زمان ، هیچ تغذیه ای مورد نیاز نیست. این پلانکتون های موجود در آب طعمه ای با کیفیت بالا برای میگوها هستند. ارزش غذایی خوراک خریداری شده چندین برابر است. پس چه وقت برای تغذیه؟ میز را تماشا کنید. میز غذا را بگیرید تا قضاوت کنید که آیا باید تغذیه شود. اگر خوراک موجود در میز خوراک خورده شود ، پلانکتون موجود در آب دیگر نمی تواند نیاز لاروهای میگو را برآورده کند و باید تغذیه شود.

4. زمان غذا خوردن را کنترل کنید. میگوها حیوانات بویایی هستند. کیفیت خوراک هر چقدر هم که خوب باشد ، مدت زمان غوطه ور شدن در آب بسیار طولانی است و باعث می شود خوراک در آب کپک زده و بو بگیرد. میگوها غذا نمی خورند ، باعث هدر رفتن زیاد و آلودگی زیاد بدن آب می شوند. ، تعداد زیادی باکتری تولید کنید ، باعث بروز بیماری های مختلف می شود.

5- به شرط مصرف میگو ، مواد غذایی را ادامه دهید؟ برخی از کشاورزان فکر می کنند تا زمانی که میگوها تغذیه می شوند ، به آنها غذا ادامه می دهند و کورکورانه فکر می کنند که ادامه تغذیه میگوها تا زمانی که آنها می خورند چیز خوبی است. در حقیقت ، تغذیه بیش از حد باعث افزایش فشار کبد و پانکراس می شود و باعث تورم و قرمزی جبرانی می شود. این نیز یکی از مهمترین عواملی است که باعث ایجاد مدفوع سفید در میگوها می شود. همه ما می دانیم که کبد و لوزالمعده میگوها ارگانهای بسیار مهمی هستند و در تولید مثل باید توجه ویژه ای شود. بنابراین ، باید به تغذیه مناسب و کنترل به موقع خوراک توجه کنیم. توصیه می شود هفته ای یک بار تغذیه را متوقف کنید ، نه تنها برای کاهش بار کبد و پانکراس بلکه برای کمک به آن. در اثر فریب.